1. wybierz język
  2. Polska wersja
  3. English version
  4. Русская версия

Poszukiwania

Aktualności

Finisaż wystawy „Nowe zniewolenie. Obława Augustowska. Lipiec 1945” – Kolonia, 20 stycznia 2017

Finisaż wystawy „Nowe zniewolenie. Obława Augustowska. Lipiec 1945” – Kolonia, 20 stycznia 2017

Instytut Polski w Düsseldorfie, Instytut Pamięci Narodowej Oddział w Białymstoku oraz Forum Lwa Kopelewa w Kolonii zapraszają na finisaż wystawy  „Nowe zniewolenie. Obława Augustowska. Lipiec 1945”, który odbędzie się w dniu 20 stycznia 2017 r. w siedzibie Forum Lwa Kopelewa w Kolonii (Lew Kopelew Forum e.V., Neumarkt 18, Neumarkt Passage, 50667 Kolonia).


→ więcej
2017-01-02

Powojenne poszukiwania

Poszukiwania zaginionych rozpoczęły się tuż po obławie. Początkowo rodziny szły ich tropem, od miejsca zatrzymania do obozów filtracyjnych. Potem ślad się urywał. Jako pierwsza o swoich ludzi upomniała się gmina Giby, która poniosła szczególnie wielkie straty. Według sporządzonej wówczas listy, do ZSRS w ciągu roku wywieziono 109 mieszkańców gminy, w tym ponad 90 ofiar obławy (reszta była zatrzymana wcześniej). Już w listopadzie 1945 r. Rada Gminy wysłała w tej sprawie delegację do Warszawy, która jednak nic nie wskórała i nie wiadomo, czy w ogóle została przyjęta – jak zamierzano – przez przewodniczącego Krajowej Rady Narodowej Bolesława Bieruta. Następnie Rada Gminy zwróciła się do Powiatowej Rady Narodowej, a ta – do Wojewódzkiej. Efektem tych starań było zarządzenie sporządzenia spisów zaginionych w poszczególnych powiatach. W 1946 r. władze Gib wystąpiły z zapytaniem do premiera. W konsekwencji Prezydium Rady Ministrów skierowało zapytanie o los zaginionych do Ambasady Polskiej w Moskwie. Wówczas odżywały nadzieje, bo zaczęły wracać z ZSRS osoby internowane
w 1944 r.

W latach następnych nadzieje słabły, a w miarę umacniania się stalinizmu tragedia ta stawała się tematem zakazanym: oficjalnie udawano, że zapomniano, retuszowano życiorysy rodzin, aby nie przysparzać sobie kłopotów. Tylko najbardziej zdesperowani i odważni – a może naiwni – starali się poznać prawdę. Jadwiga Pietrołaj, matka zaginionego Tadeusza, po pismach kierowanych do różnych urzędów, napisała w 1952 r. w sprawie syna do prezydenta Bieruta. Przy późniejszych "odwilżach" powracała sprawa ofiar obławy. Po 1956 r. usiłowali wyjaśnić los zaginionych miejscowi posłowie Jan Kłoczko i Antoni Palczak, wysłano listy do "Fali 56", Władysława Gomułki i – jak dawniej – do PCK.

dokumenty - Powojenne poszukiwania

  • image-01.pdf pobierzPostanowienie o umorzeniu śledztwa z 20 III 1958 r.
  • pismo-do-prokuratury.pdf pobierzPismo mieszkańców Augustowa z 4 II 1957 r. do prokuratury.
  • pismo-kierownika-pubp-w-suwalkach-14-xi-1945.pdf pobierzPismo kierownika PUBP w Suwałkach z 14 IX 1945 r.
  • pismo-nadlesnictwa-serwy-8-viii-1945.pdf pobierzPismo z Nadleśnictwa Serwy z 8 VIII 1945 r.
  • pismo-pck-dot.-poszukiwan-heleny-wnukowskiej.pdf pobierzPismo PCK dotyczące poszukiwań Heleny Wnukowskiej

  • Logo IPN
  • Logo 45 Obława Augustowska
  • Obława Auguustowska


 
loading