Inicjatorami przedsięwzięcia byli członkowie Stowarzyszenia Pamięci Łagierników Żołnierzy Armii Krajowej w Sejnach. Za koncepcję odpowiadała Barbara Kuklewicz z owego stowarzyszenia, która mówiła o nim: „Mural przedstawia losowo wybrane postaci ofiar Obławy Augustowskiej na tle lasu. Całość przepasana jest biało-czerwoną wstęgą. Las nie jest tu przypadkowy, ponieważ to właśnie tam wywożono ofiary. To miejsce, gdzie ci ludzi tracili swoje życie”.

Wizja puszczy naszkicowana w tej krótkiej wypowiedzi wydaje się przesadnie pesymistyczna. Pamiętać należy, że ten sam las dawał partyzantom schronienie przez sześć lat wojny. Owego pesymizmu nie widać zresztą na samym muralu, który obrazuje puszczę w dość ostrych światłocieniach i żywych kolorach, nie budzących raczej negatywnych skojarzeń i emocji.

Zgodnie ze słowami autorki koncepcji, las jest jednak tylko tłem dla portretowych, ujętych w medalionach przedstawień ofiar Obławy. Początkowo było ich osiem: Michał Wołąsewicz, Józef Luto, Zyta Kucharzewska, Wacław Laskowski, Stanisław Niemkiewicz, Stanisław Żabicki, Józef Kuklewicz, Stanisław Marcinkiewicz. Wszystkie utrzymane w jednorodnej kolorystyce odcieni szarości i nie podpisane z imienia i nazwiska, co z pewnością było zabiegiem celowym. Medaliony umieszczono w dolnej części muralu w dwóch rzędach (po cztery) rozdzielonych białoczerwoną wstęgą z napisem: „Obława Augustowska 1945”.

W krótkim czasie po odsłonięciu muralu (jeszcze w tym samym roku) został on powiększony. Na części ściany łącznika umożliwiającego komunikację między szkołą a halą, domalowano dwa kolejne medaliony z portretami: Antoniego Paszkiewicza (u góry) i Czesława Krajczmana (u dołu). Mural wykonali artyści z pracowni Wypiszwymaluj z Olsztyna.