To, że Jaminy i część z sąsiednich miejscowości znalazły się wówczas na tyłach tyraliery, nie ocaliło ich mieszkańców przed aresztowaniami, które nastąpiły w kolejnych dniach. Jak wszędzie, większość została wypuszczona, ale z samych Jamin znane są personalia jednego mężczyzny, który został przez Sowietów zamordowany.

W 1995 r. na cmentarzu parafialnym w Jaminach wzniesiono pomnik-grób symboliczny ofiar Obławy z parafii Jaminy. Na pięciobocznej, nieforemnej tablicy z szarego granitu, ustawionej wertykalnie na niskim postumencie, wycięto nazwiska 30 osób. Zostały one opisane jako „Ofiar zbrodni NKWD i UB”, a zdarzenie wydatowano na 14 lipca 1945 r.

Wielokrotnie, opisując inne pozycje na niniejszej liście, wspominano już o tym, że NKWD nie odegrało żadnej zgoła roli w Obławie, podczas gdy UB wystąpiło w funkcji co najwyżej pomocnika, świadcząc pewne usługi na rzecz Armii Czerwonej, przede wszystkim na terenach nie objętych operacją wojskową.

Podaną datę zbrodni – 14 lipca 1945 r. – traktować należy jako orientacyjną. Jeszcze niedawno, gdy nieznane pozostawały dokumenty jednostek Armii Czerwonej biorących udział w Obławie, zakres chronologiczny operacji wojskowej nie był precyzyjnie znany. Obecnie wiadome jest, że pierwsze przeczesywanie rozpoczęto 12 lipca i zostało ono zakończone do 18 lipca. W kolejnych dniach na niektórych obszarach miały miejsce powtórne działania przeciwpartyzanckie. Prowadzono intensywne akcje celowane w konkretne osoby. Trwała również filtracja tysięcy zatrzymanych mieszkańców regionu. Zagłada osób wytypowanych jako przynależących i współpracujących z AKO miała miejsce najwcześniej 22 lipca lub niedługo po tej dacie.

Wspomnieć tu warto, że rok przed Obławą Jaminy dotknęła inna tragedia – 22 czerwca 1944 r. z rąk okupanta niemieckiego zginęło 24 mieszkańców wsi, rozstrzelanych w odwecie za śmierć żandarma. Ich rozległa zbiorowa mogiła znajduje się nieopodal pomnika ofiar Obławy Augustowskiej.